เปิดเรื่อง

เพราะความจำเป็นบางอย่าง ทำให้เธอต้องมาอยู่ในความดูแลของเขา
ผู้ชายที่เธอเก็บซ่อนเขาไว้ในช่องลับของหัวใจ
ผู้ชายหน้าโหด เอะอะก็ดุ เอะอะก็ว่า มองเธอเป็นภาระอยู่ตลอดเวลา
แถมชาตินี้ เคยยิ้มบ้างรึเปล่าก็ไม่รู้

แต่เธอช่างไม่รู้เลยว่า ทุกการกระทำ ทุกสิ่งอย่างที่ผู้ชายคนนี้แสดงออกมา
มันล้วนตรงกันข้ามกับความรู้สึกของเขาโดยสิ้นเชิง
การปั้นหน้าโหด ทำหน้าดุ ก็แค่หน้ากากเพื่อปกปิดความรู้สึกบางอย่าง
ที่มันไม่เคยจางหายไปจากหัวใจของเขาเลย

แค่สัญญาปากเปล่า แค่ดอกหญ้าที่เหี่ยวเฉา
แต่มันก็ทำให้เขาไม่สามารถรักใครได้
เธอตีตรา จองจำหัวใจของเขาเอาไว้
ตั้งแต่วันนั้น จนถึงวันนี้

หัวใจตีตรา

ภาคต่อจาก หวานรัก ดักหัวใจ
ผลงานเรื่องที่ 2 ของ รมณค่ะ
รออัพนะคะ ไม่นานเกินรอ

… รัก…

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

+ – + – เสิร์ฟออเดิร์ฟกันสักเล็กน้อย – + – +

“ไอ้คนความรู้สึกตายด้าน ไร้หัวใจ”

เสียงต่อว่าดังมาจากทางด้านหลังพร้อมกับผักนานาชนิดที่ลอยมากระทบหัวเขา ทำให้เขาต้องหันกลับไปมอง แต่ทันทีที่หันกลับไป ก็พบกับสายตาตัดพ้อ น้อยใจจากร่างบางตรงหน้า

แวววูบไหว อ่อนโยนในดวงตาคมดุคู่นั้น ปรากฎให้หญิงสาวเห็นเพียงแค่ชั่วเสี้ยววินาที ก่อนจะกลับมาเย็นชาดังเดิม
“เพิ่งรู้เหรอ ว่าพี่มันคนไร้หัวใจ”
“ใครบอก รู้มาตั้งนานแล้วต่างหาก คนอะไรเกิดมาเพิ่งเคยพบเคยเจอ เย็นชาเป็นหุ่นยนต์อยู่ได้ อยากจะรู้นักว่าข้างในตัวพี่น่ะ มันเป็นเลือดเนื้อ หรือว่าเครื่องจักรกลกันแน่ นี่แน่ะๆๆ”
ไม่พูดเปล่า หญิงสาวยังเอาผักในตะกร้าที่เพิ่งเก็บมาปาใส่ร่างสูงที่ตัวเองต่อว่าปาวๆ อีกต่างหาก

“เฮ้ย!! นี่ เดี๋ยวก่อน หยุดเดี๋ยวนี้นะ ยัยตัวเล็ก บอกให้หยุดไง”
“ไม่หยุด มีอะไรมั้ย จะปาจนหมดตะกร้านี่แหละ ตัวเองเป็นหุ่นยนต์ไม่ใช่เหรอ มีความรู้สึกเจ็บเป็นด้วยเหรอไง…นี่แน่ะๆ”
เอกภพเอามือปัดป้องเป็นพัลวัน พลางเดินเข้ามาใกล้หญิงสาวเรื่อยๆ เมื่อประชิดตัวได้ จึงจัดการรวบมือบางเข้ามาไว้ด้วยกันด้วยมือเดียวแล้วไพล่ไปไว้ข้างหลัง อีกมือจับท้ายทอยหญิงสาวตรึงไว้ให้แหงนหน้าขึ้น ก่อนก้มลงกดริมฝีปากตัวเองประกบกับริมฝีปากอวบอิ่มที่ยังต่อว่าเขาไม่ยอมหยุด

เมทินีลืมตาโพลง เมื่อโดนปล้นจูบเอากลางไร่ อยากจะดิ้นขัดขืน แต่ก็ทำไม่ได้ดั่งใจคิด เพราะร่างสูงโอบรัดตัวหล่อนเอาไว้จนแน่น ข้อมือทั้งสองก็โดนมือหนารวบไปไว้ข้างหลัง แถมเรี่ยวแรงก็เริ่มหดหาย เมื่อลิ้นร้อนเริ่มรุกรานเข้ามา

จากที่ตอนแรก แค่ต้องการจะปิดปากน้อยๆ นั้นหยุดต่อว่าต่อขานเขาสักที แต่เมื่อได้ลิ้มรสความหวานฉ่ำจากโพรงปากอิ่มระเรื่อ ก็เลยทำให้อารมณ์เขายิ่งเตลิด ความคิดถึง ความโหยหา และทุกความรู้สึกถูกส่งผ่านไปกับเรียวลิ้นให้คนตัวเล็กได้รับรู้จนหมดสิ้น

กว่าคนเอาแต่ใจจะถอนจูบออกมาได้ ก็อ้อยอิ่งเลาะเล็มอยู่กับริมฝีปากอิ่มอยู่เป็นนาน ทำเอาคนปากดีก่อนหน้านี้ ยืนแทบไม่เป็น ยังดีที่มีอ้อมกอดแข็งแกร่งนั้นโอบรอบตัวเธอเอาไว้อยู่

“รู้มั้ยว่า ทำไมพี่ถึงไม่มีหัวใจ ก็เพราะหัวใจของพี่มันไม่รักดี มันหายไปอยู่กับเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง ที่เขาเคยสัญญาเอาไว้ว่าจะเป็นเจ้าสาวให้พี่เมื่อเขาโตขึ้น สุดท้าย เธอคนนั้นก็ลืม แต่สำหรับพี่ ไม่เคยลืม”

เอกภพพูด พลางเลื่อนมือที่ตรึงท้ายทอยมาจับที่ข้างแก้มนวล นิ้วโป้งลูบไล้ไปที่ริมฝีปากอิ่ม ที่แดงระเรื่อเพราะฤทธิ์จูบอย่างแผ่วเบาราวกับกลัวว่ามันจะช้ำหากเขาทำรุนแรง แววตาน้อยใจปนรักใคร่ถูกฟ้องออกมาบนใบหน้าคม จนหญิงสาวรู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งหน้า

นี่หมายความว่า…เขาก็รักเธออย่างนั้นใช่มั้ย เขาไม่ได้เกลียดเธอหรอกเหรอ

Categories: หัวใจตีตรา | Tags: , , , | 1 Comment

Post navigation

One thought on “เปิดเรื่อง

  1. Marisa Tubjan

    หวานซึ้งกินใจเหลือเกิน

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: